|  | St. Bangsa Jawa Hoogezand | | Bangsa Jawa H.S. |
| | |
| |
| | | | |
|
Surinaamse bevolking
Samenstelling bevolking
De Surinaamse bevolking vormt een unieke mix van verschillende culturen, in de loop van de geschiedenis samengebracht door slavenhandelaren en plantage-eigenaren. De grootste groepen zijn de Hindoestanen, de Creolen, de Marrons en de Javanen. Verder zijn er inheemse (indianen), Chinezen, Joden, Guyanezen, Brazilianen en Europeanen. Creolen zijn nakomelingen van de slaven die zich na de afschaffing van de slavernij in 1863 voornamelijk vestigden in en rond Paramaribo en zich al snel vermengden met vooral de blanke bevolking. De Hindoestanen en Javanen kwamen vanaf de jaren zeventig van de negentiende eeuw als contractarbeiders naar Suriname.
Bevolkingsomvang
In 2008 telde Suriname ongeveer 494.000 inwoners. De Surinaamse bevolking is in de periode 1996-2008 gegroeid met 12,4%. Er werden in totaal 94.100 huishoudens geregistreerd. De volkstelling heeft plaatsgevonden met financiële steun van de Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsban (ADB). In Nederland wonen volgens het CBS ruim 335.679 van Surinaamse afkomst.
Bevolkingsopbouw per leeftijdsgroep 2008 (x1000)
|
0 - 14
|
133,3
|
|
15 - 65
|
279,0
|
|
65+
|
30,2
|
Bron: Euromonitor 16.07.2009
Sonny Boy brengt Paramaribo terug in de tijd
Dinsdag 23 Maart 2010
In Paramaribo was het afgelopen zondag weer even 1920. Want daar worden de opnames voor de speelfilm Sonny Boy gemaakt, naar de bestseller uit 2004 van Annejet van der Zijl. Dat de opnames worden gemaakt, gaat vrijwel aan niemand voorbij, schrijft NRC-correspondent Nina Jurna vandaag in NRC Handelsblad. Op een aantal plekken in de stad wordt de tijd terug gebracht naar negentig jaar geleden. Een grootse operatie waarbij straten worden afgesloten, verkeersborden en straatverlichting worden weggehaald, en meer dan tweehonderd historische kostuums uit Berlijn en Praag zijn ingevlogen om bijna honderd Surinaamse figuranten in aan te kleden.
Op de historische plek in Suriname, rondom Fort Zeelandia en de omliggende koloniale officierswoningen, zaten zondag vrouwen in hun koto’s, traditionele jurken, achter de stalletjes met groen en kokosnoten, baande een tandeloze hindoe zich met kar en os een weg door de menigte en paradeerde de lichtgekleurde en blanke elite langs de statige koloniale panden. Allemaal voor de film.
Regisseur is Maria Peters, bekend van films als Kruimeltje en Pietje Bell. De verantwoordelijkheid is enorm, meent ze, mede omdat het om een waar gebeurd verhaal gaat, en de echte Sonny Boy, Walter Nods, zelf ook nog leeft.
Het verhaal van Sonny Boy gaat over de ouders van Walter Nods (1929): de Surinamer Waldemar Nods (gespeeld door Sergio Hassbaink) en Rika van der Lans (Ricky Koole), een Nederlandse gescheiden vrouw van bijna twintig jaar ouder. Het is een verhaal over een verboden liefde met dramatische afloop. Ook een verhaal over acceptatie en tolerantie, over een gemengd huwelijk, en de gevolgen daarvan, in een tijd dat er nog nauwelijks Surinamers in Nederland woonden.
Waldemar Nods groeide op in Suriname, was van rijke komaf. Een deel van de film wordt opgenomen niet ver van zijn echte ouderlijke huis aan de waterkant. Daar is overigens weinig meer van te zien. Want op die plek staat nu een drive trough fastfood restaurant.
Bekijk de "Opnames film Sonny Boy in Suriname"
Bron: NRC Handelsblad
Geneeskracht uit het oerwoud van Suriname
Het is groen, geneeskrachtig en er valt geld mee te verdienen. De Surinaamse jungle is een schatkamer van medicinale planten waarvan het effect wetenschappelijk vaststaat. Hoe ze precies werken, weten alleen medicijnmannen. Naar die kennis speurt de farmaceutische industrie het oerwoud af.
Iemand uit Nederland had een botziekte, die niet met westerse geneeskunde te behandelen was. In Suriname legde een medicijnman kruidencompressen bij hem aan, waarna hij zonder rolstoel naar huis kon terugkeren. Er zijn genoeg mensen, die er al hun geld voor over hebben om ook naar Suriname te gaan. Dat was even fascinerend als zorgwekkend. Want ondanks deze geslaagde genezing door de betreffende "bottendokter" is Suriname niet het land van belofte, waar een medicijnman een blik vol kruiden opentrekt. Bovendien is van die wereld van traditionele genezers en de precieze geneeskrachtige werking van de planten nog maar weinig bekend. Wel groeit het besef dat deze geneeskrachtige planten een waardevolle aanvulling kunnen zijn op de westerse geneeskunde. En dus neemt de belangstelling toe. Niet alleen van patiënten, maar ook van de medisch-wetenschappelijke wereld. In dat opzicht kwam de mooiste reactie van een Surinaamse huisarts uit Den Haag.: "als medicus ben ik tegen inheemse medicijnmannen. Maar ik ben heel dankbaar dat men dit boek heeft geschreven, het werd tijd dat de waarheid op schrift werd gesteld".
Klik op >> Onroerend goed in Suriname
 Klik op >> Waterkant
Vaststaat dat het Surinaamse oerwoud een schatkamer is van geneeskrachtige planten en dat daarin een aardige handel wordt gedreven. Die speelt zich vooral af binnen de marrongemeenschap. Marktventers vertellen dat de kruiden diep uit het bos komen, maar de meeste planten groeien als onkruid rondom Paramaribo. Daar werd ook onderzoek naar gedaan.
Vaak lijkt kennis door het uitsterven van medicijnmannen te verdwijnen. Volgens Frits van Toorn, veldbotanicus, is het verlies van de expertise van medicijnmannen vaak ook gewoon toeval. Het gaat om kennis binnen een familie. Als clans ruzie met elkaar krijgen, zoekt een van de partijen zijn toevlucht elders. Als dat de familie is die veel weet van medicinale planten, verlies men die kennis meteen ook.
Hoe het in dit opzicht is gesteld met inheemse bevolking van Suriname, de Indianen, is vaak nog onduidelijker. Deels komt dit doordat hun knowhow van de ene op de andere dag werd afgeschreven door zendelingen die de pil van de blanken superieur verklaarden. Toch zijn er Indianen die hun kennis hebben weten te behouden. Ook al doen ze soms alsof ze er niets meer van weten, omdat traditioneel genezen not done is in de ogen van de kerk en de blanken.
Klik hier voor "wonen aan het blauwe meer in Suriname" |
|  |
| | 
|
|
